art. 4b

Ustawa z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym.

Dz.U. 1985 nr 21 poz. 91
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa podmioty uprawnione do prowadzenia zarybiania wód (uprawnieni do rybactwa, instytuty, organy administracji) oraz nakłada obowiązek zachowania różnorodności biologicznej. Ustanawia również uprawnienia Ministra do wydawania rozporządzenia określającego warunki techniczne i organizacyjne zarybiania.

Treść przepisu

Art. 4b. 1. Zarybianie wód może prowadzić: 1) uprawniony do rybactwa; 2) instytut badawczy, uczelnia, fundacja, uznana organizacja producentów ryb lub organizacja społeczna, w ramach programu badawczego lub programu ochrony i odbudowy zasobów ryb w porozumieniu z uprawnionym do rybactwa; 3) organ administracji publicznej, we współpracy z uprawnionym do rybactwa, instytutem badawczym, uczelnią, fundacją, uznaną organizacją producentów ryb lub organizacją społeczną, jeżeli utrzymanie, odtwarzanie lub poprawa stanu zasobów ryb należy do zadań organu administracji publicznej lub wynika z działań określonych w programie ochrony i odbudowy zasobów ryb; 4) dyrektor parku narodowego w celu wykonywania ochrony ryb na wodach parku narodowego. 2. Zarybienia wód nie mogą powodować zmniejszenia lub utraty różnorodności biologicznej żywych zasobów wód. 3. Minister właściwy do spraw rybołówstwa może określić, w drodze rozporządzenia, warunki, w szczególności techniczne, organizacyjne lub gospodarcze, zarybiania wód, kierując się potrzebą zapewnienia ochrony różnorodności biologicznej, zgodnie z zasadami lub zaleceniami dobrej praktyki w zakresie zrównoważonego korzystania z żywych zasobów wód na poziomie umożliwiającym gospodarcze korzystanie z nich przyszłym uprawnionym do rybactwa.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy