art. 14
Ustawa z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich.
Dz.U. 1987 nr 21 poz. 123
Treść przepisu
Art. 14.
Po zbadaniu sprawy Rzecznik może:
1)
wyjaśnić wnioskodawcy, że nie stwierdził naruszenia wolności i praw człowieka i obywatela;
2)
skierować wystąpienie do organu, organizacji lub instytucji, w których działalności
stwierdził naruszenie wolności i praw człowieka i obywatela; wystąpienie takie nie
może naruszać niezawisłości sędziowskiej;
3)
zwrócić się do organu nadrzędnego nad jednostką, o której mowa w pkt 2, z wnioskiem
o zastosowanie środków przewidzianych w przepisach prawa;
4)
żądać wszczęcia postępowania w sprawach cywilnych, jak również wziąć udział w każdym
toczącym się już postępowaniu - na prawach przysługujących prokuratorowi;
5)
żądać wszczęcia przez uprawnionego oskarżyciela postępowania przygotowawczego w sprawach
o przestępstwa ścigane z urzędu;
6)
zwrócić się o wszczęcie postępowania administracyjnego, wnosić skargi do sądu administracyjnego,
a także uczestniczyć w tych postępowaniach - na prawach przysługujących prokuratorowi;
7)
wystąpić z wnioskiem o ukaranie, a także o uchylenie prawomocnego rozstrzygnięcia
w postępowaniu w sprawach o wykroczenia, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych
przepisach;
8)
wnieść kasację lub rewizję nadzwyczajną od prawomocnego orzeczenia, na zasadach i
w trybie określonych w odrębnych przepisach.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy