art. 11 ust. 4

Ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach.

Dz.U. 1989 nr 20 poz. 104
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa strukturę władz stowarzyszenia, wskazując walne zebranie jako najwyższą władzę, dopuszczając zezwolenie statutu na zebranie delegatów w dużych organizacjach oraz nakładając obowiązek powołania zarządu i organu kontroli wewnętrznej.

Treść przepisu

Art. 11. 1. Najwyższą władzą stowarzyszenia jest walne zebranie członków. W sprawach, w których statut nie określa właściwości władz stowarzyszenia, podejmowanie uchwał należy do walnego zebrania członków. 2. Statut może przewidywać zamiast walnego zebrania członków zebranie delegatów lub zastąpienie walnego zebrania członków zebraniem delegatów, jeżeli liczba członków przekroczy określoną w statucie wielkość. W takich przypadkach statut określa zasady wyboru delegatów i czas trwania ich kadencji. 3. Stowarzyszenie jest obowiązane posiadać zarząd i organ kontroli wewnętrznej. 4. W umowach między stowarzyszeniem a członkiem zarządu oraz w sporach z nim stowarzyszenie reprezentuje członek organu kontroli wewnętrznej wskazany w uchwale tego organu lub pełnomocnik powołany uchwałą walnego zebrania członków (zebrania delegatów).

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy