art. 29 ust. 1

Ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach.

Dz.U. 1989 nr 20 poz. 104
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa środki prawne stosowane przez sąd w postępowaniu o rozwiązanie stowarzyszenia na wniosek organu nadzorującego lub prokuratora. Sąd może wydać upomnienie, uchylić niezgodne uchwały lub rozwiązać stowarzyszenie w przypadku rażącego lub uporczywego łamania prawa/statutu. W toku postępowania sąd może również zawiesić zarząd w czynnościach lub odroczyć decyzję o rozwiązaniu, dając możliwość usunięcia nieprawidłowości.

Treść przepisu

Art. 29. 1. Sąd, na wniosek organu nadzorującego lub prokuratora, może: 1) udzielić upomnienia władzom stowarzyszenia; 2) uchylić niezgodną z prawem lub statutem uchwałę stowarzyszenia; 3) rozwiązać stowarzyszenie, jeżeli jego działalność wykazuje rażące lub uporczywe naruszanie prawa albo postanowień statutu i nie ma warunków do przywrócenia działalności zgodnej z prawem lub statutem. 2. Sąd rozpoznając wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, może na wniosek lub z własnej inicjatywy wydać zarządzenie tymczasowe o zawieszeniu w czynnościach zarządu stowarzyszenia, wyznaczając przedstawiciela do prowadzenia bieżących spraw stowarzyszenia. 3. Rozpoznając wniosek o rozwiązanie stowarzyszenia, sąd może zobowiązać władze stowarzyszenia do usunięcia nieprawidłowości w określonym terminie i zawiesić postępowanie. W razie bezskutecznego upływu terminu, sąd, na wniosek organu nadzorującego lub z własnej inicjatywy, podejmie zawieszone postępowanie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy