art. 2
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania.
Dz.U. 1989 nr 29 poz. 155
Treść przepisu
Art. 2.
Korzystając z wolności sumienia i wyznania obywatele mogą w szczególności:
1)
tworzyć wspólnoty religijne, zwane dalej „kościołami i innymi związkami wyznaniowymi”,
zakładane w celu wyznawania i szerzenia wiary religijnej, posiadające własny ustrój,
doktrynę i obrzędy kultowe;
2)
zgodnie z zasadami swojego wyznania uczestniczyć w czynnościach i obrzędach religijnych
oraz wypełniać obowiązki religijne i obchodzić święta religijne;
2a)
należeć lub nie należeć do kościołów i innych związków wyznaniowych;
3)
głosić swoją religię lub przekonania;
4)
wychowywać dzieci zgodnie ze swoimi przekonaniami w sprawach religii;
5)
zachowywać milczenie w sprawach swojej religii lub przekonań;
6)
utrzymywać kontakty ze współwyznawcami, w tym uczestniczyć w pracach organizacji religijnych
o zasięgu międzynarodowym;
7)
korzystać ze źródeł informacji na temat religii;
8)
wytwarzać i nabywać przedmioty potrzebne do celów kultu i praktyk religijnych oraz
korzystać z nich;
9)
wytwarzać, nabywać i posiadać artykuły potrzebne do przestrzegania reguł religijnych;
10)
wybrać stan duchowny lub zakonny;
11)
zrzeszać się w organizacjach świeckich w celu realizacji zadań wynikających z wyznawanej
religii bądź przekonań w sprawach religii;
12)
otrzymać pochówek zgodny z wyznawanymi zasadami religijnymi lub z przekonaniami w
sprawach religii.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 1 powołań w bazie.
- III KK 100/25 2025-04-16Criminal
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy