§ 11
Dz.U. 1989 nr 45 poz. 243NOT_IN_FORCE
Treść przepisu
§ 11. 1. W gazociągach układanych w ziemi korpusy armatury powinny być wykonane ze stali lub staliwa. Części armatury stykające się z gazem powinny być od~ porne na clziałanie korozyjne składników gazu. Armatura z korpusami stalowymi lub staliwnymi powinna być łączona z przewodami rurowymi za pomocą spawania lub kołnierzy. 2. Dla gazociągów o ciśnieniach nominalnych nie większych niż 5 kPa dopuszcza się stosowanie: 1) armatury z korpusami wykonanymi z żeliwa lub brązu odlewniczego, 2) zamknięć hydraulicznych, pod warunkiem że wiel-kość ciśnienia zamknięcia będzie większa co naj-mniej o 1,5 kPa od ciśnienia w gazociągu. 3. Armatura, o której mowa w ust. 2 pkt 1, powinna hyć łączona z przewodami rurowymi za pomocą kołnierzy. 4. Zabrania się umieszczania w gazociągach usytuo-wanych na obszarach górniczych armatury z korpusami wykonanymi z żeliwa, jeżeli równocześnie zmniejszono odległość podstawową gazociągów od obiektów tereno-wych. 5. Zabrania się instalowania zaworów (zasuw) w ga-zociągach układanych pod jezdnią. 6. W gazociągach o ciśnieniu nominalnym równym 0,4 MPa lub mniejszym, doprowadzających gaz do odbior-ców, należy umieszczać zawory (zasuwy) dla umożliwienia zamknięcia dopływu gazu do budynków. Warunek ten nie dotyczy domów jednorodzinnych.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy