§ 23

§ 23. 1. Wysokość szkody w ziemiopłodach ustala si.~ przyjmując za podstawę: 1) powierzchnię, z której zostały zebrane, 2) kubaturę składowania, 3) przeciętną wydajność ziemiopłodu uzyskaną z I ha z 3 ostatnich lat w danej miejscowości. a w razie nie-możności ustalenia takiej wydajności -przeciętPą wydajność w gminie z 3 ostatnich lat, ustaloną prZl:~'­terenowy organ administracji państwowej o właści· wości szczególnej do spraw rolnictwa stopnia podstil-wowego na podstawie danych statystycznych; '.V przedsiębiorstwach i spółdzielniach przyjmuje się wy-dajność uzyskaną z l ha z 3 ostatnich lat w wyso-kości wynikającej z zapisów w ewidencji księgowe j, 4) cenę jednostkową ziemiopłodu, z uwzględnieniem za-sad określonych w ust. 2 lub 3. 2. W odniesieniu do ziemiopłodów, z wyjątkiem określonych w ust. 3, przyjmuje się przeciętne ceny sto.-sowane przez jednostki prowadzące skup w danym woje· wództwie, ustalone według danych wojewódzkiego urzędu statystycznego, zwanego dalej "WUS"; jeżeli WUS nie określił ceny dla danego ziemiopłodu, cenę tę ustala PZU. 3. W odniesieniu do 1 q następujących ziemiopłodów przyjmuje się cenę w określonym procencie równowar-tości pieniężnej 1 q żyta (§ 5 ust. 2): 1) ziemniaków 2) buraków pastewnych lub innych okopo-wych pastewnych i kiszonek 3) siana traw 4) siana roślin motylkowych 5) zielonek 6) słomy surowej lnu 7) słomy surowej konopi 8) słomy zbóż, traw nasiennych roślin mo-tylkowych 9) słomy w stertach oraz siana w stogach w kompleksach łąk po I marca następnego 700/J, Isl)/Q, 3s~io. 40%, 101110, 110%, 8~/0, ls°.'Q, roku po zbiorach SU/", nie większą jednak niż cene: wolnorynkowa stosowanCl w miejscu najbliższym powstania szkody.