art. 1 ust. 1
Ustawa z dnia 28 grudnia 1989 r. o uporządkowaniu stosunków kredytowych.
Dz.U. 1989 nr 74 poz. 440
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis likwiduje obowiązek udzielania preferencyjnych i stałych stóp oprocentowania kredytów przez banki, uznając takie zapisy w umowach za nieważne. Wprowadza domyślne stosowanie zmiennego oprocentowania do istniejących długów oraz zabezpiecza kredytobiorców budownictwa mieszkaniowego przed jednostronną zmianą warunków umowy w 1990 roku.Treść przepisu
Art. 1.
1.
Uchyla się:
1)
nałożone na banki obowiązki dotyczące zapewnienia uprzywilejowań i preferencji w zakresie:
a)
dostępu do kredytów,
b)
oprocentowania kredytów i warunków ich spłaty,
2)
postanowienia umów kredytowych ustalające oprocentowanie kredytów według stawek stałych
i preferencyjnych.
2.
Pozostają bez zmiany postanowienia umów kredytowych w zakresie, którego nie dotyczy
przepis ust. 1 pkt 2. Wynikające z tych postanowień warunki umowy o kredyt udzielony
na budownictwo mieszkaniowe nie mogą być w 1990 r. zmienione bez zgody kredytobiorcy
również w razie zwiększenia kwoty kredytu. Rada Ministrów zapewni pokrycie różnic
wynikających z tych umów do wysokości nakładów poniesionych w 1990 r.
3.
Jeżeli bank nie uzgodni z kredytobiorcą inaczej, do kredytu udzielonego na podstawie
umowy, której postanowienia zgodnie z ust. 1 pkt 2 uległy uchyleniu, stosuje się zmienną
stawkę oprocentowania.
4.
Zmieniona, zgodnie z ust. 1 pkt 2 i ust. 3, wysokość oprocentowania przysługuje bankom
od zadłużenia kredytowego nie spłaconego i nie przedawnionego w dniu wejścia w życie
niniejszej ustawy.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy