§ 1

§ 1. 1. Za wartość początkową środków trwałych, z wy-jątkiem budynków podlegających ustawowemu ubezpiecze-niu, oraz wartości niematerialnych i prawnych uważa się: 1) w razie nabycia w drodze kupna -cenę ich nabycia, 2) w razie wytworzenia -koszt wytworzenia, 3) w razie nabycia w drodze spadku lub darowizny -war-tość rynkową w dniu nabycia. 2. Za cenę nabycia uważa się cenę wynikającą z rachun-ku lub innego dokumentu, powiększoną o koszty uboczne związane z zakupem, powstałe do chwili przekazania środka trwałego do użytkowania, jak koszty transportu, ubezpiecze-nia w drodze, cła, montażu itp. 3. Wartość początkową środków trwałych wykonanych sposobem gospodarczym lub w zakładzie podatnika, jeżeli ustalenie kosztów wytworzenia nie jest możliwe, ustala się w wysokości określonej przez powołanego przez podatnika biegłego przy uwzględnieniu cen z daty wytworzenia środka trwałego. 4. Za wartość początkową budynków podlegających ustawowemu ubezpieczeniu przyjmuje się w każdym roku wartość przyjętą na ten rok dla celów tego ubezpieczenia. Wartość początkową części budynków, do których stosuje się różne stawki amortyzacyjne, ustala się w wysokości odpowiadającej kubaturze tych części w stosunku do ogólnej kubatury budynku.