art. 101
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.
Dz.U. 1990 nr 30 poz. 179
Znaczenie przepisu (AI)
Określa podstawowe kryteria wyznaczania wysokości uposażenia zasadniczego policjanta, czyli grupę zaszeregowania stanowiska służbowego oraz staż służby (wysługę lat). Przepis stanowi podstawę do wydania rozporządzenia wykonawczego precyzującego stawki i zasady naliczania wynagrodzenia.Treść przepisu
Art. 101. 1. Wysokość uposażenia zasadniczego policjanta jest uzależniona od grupy zaszeregowania jego stanowiska służbowego oraz od posiadanej wysługi lat. 2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, określi, w dro-dze rozporządzenia, szczegółowe zasady otrzymywania oraz wysokość uposażenia zasadniczego policjantów, uwzględnia-jąc grupy zaszeregowania i odpowiadające im stawki uposażenia, zaszeregowanie stanowisk służbowych do poszczególnych grup i odpowiadające im policyjne stopnie etatowe, warunki podwyższania tego uposażenia, a także sposób ustalania jego wzrostu z tytułu wysługi lat.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy