art. 135p
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.
Dz.U. 1990 nr 30 poz. 179
Znaczenie przepisu (AI)
Określa zasady postępowania dowodowego w dyscyplinarnym procesie policyjnym, wskazując, że w sprawach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego, z istotnymi wyłączeniami (np. brak kar porządkowych, ograniczenia w przesłuchiwaniu świadków). Reguluje również prawo do odmowy składania zeznań przez osoby w bliskim stosunku osobistym z obwinionym funkcjonariuszem.Treść przepisu
Art. 135p. 1. W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowied-nio przepisy Kodeksu postępowania karnego dotyczące porządku czynności procesowych, z wyjątkiem art. 117 i art. 117a, wezwań, terminów, doręczeń i świadków, z wyłączeniem możliwości nakładania kar porządkowych oraz konfrontacji, okaza-nia, oględzin i eksperymentu procesowego. W postępowaniu dyscyplinarnym do świadków nie stosuje się przepisu art. 184 Kodeksu postępowania karnego. 2. O zwolnieniu od złożenia zeznania lub odpowiedzi na pytania osoby pozostającej z obwinionym w szczególnie bliskim stosunku osobistym rozstrzyga rzecznik dyscyplinarny. Na odmowę zwolnienia od złożenia zeznania lub odpowie-dzi na pytania służy zażalenie w terminie 3 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy