art. 48

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.

Dz.U. 1990 nr 30 poz. 179

Treść przepisu

Art. 48. 1. Na stopnie policyjne w korpusach szeregowych i podoficerów Policji mianuje przełożony, o którym mowa w art. 32 ust. 1. Na stopień posterunkowego mianuje się z dniem mianowania na stanowisko służbowe. 2. Na stopnie policyjne w korpusie aspirantów Policji, a także na stopnie komisarza i nadkomisarza Policji mianuje przełożony, o którym mowa w art. 32 ust. 1, z wyjątkiem komendanta powiatowego (miejskiego, rejonowego) Policji. 3. Na pierwszy stopień oficerski, z zastrzeżeniem art. 56 ust. 3, oraz na stopnie generalnego inspektora Policji i nad-inspektora Policji mianuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Na pozostałe stopnie oficerskie w służbie spraw wewnętrznych mianuje minister właściwy do spraw wewnętrznych. Nato-miast na pozostałe stopnie oficerskie mianuje Komendant Główny Policji. 4. Mianowanie policjanta na stopień policyjny następuje na wniosek bezpośredniego przełożonego składany do prze-łożonego właściwego do mianowania na stopień policyjny za pośrednictwem komórki organizacyjnej Policji właściwej w sprawach osobowych. 5. W przypadku powzięcia wiarygodnych, należycie uzasadnionych informacji podważających opinię, o której mowa w art. 25 ust. 1, lub ujawnienia co najmniej jednej z okoliczności, o których mowa w art. 34 ust. 4, składający wniosek o mianowanie niezwłocznie informuje o tym przełożonego właściwego do mianowania na stopień policyjny objęty tym wnioskiem. 6. Policjantowi mianowanemu na stopień policyjny wręcza się akt mianowania. Dziennik Ustaw – 86 – Poz. 636

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy