art. 99

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.

Dz.U. 1990 nr 30 poz. 179
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa moment powstania prawa do uposażenia policjanta (z dniem mianowania), zasadę otrzymywania jednego uposażenia oraz mechanizm jego wyznaczania jako wielokrotności kwoty bazowej ustalonej w ustawie budżetowej i rozporządzeniu Rady Ministrów.

Treść przepisu

Art. 99. 1. Prawo do uposażenia powstaje z dniem mianowania policjanta na stanowisko służbowe. 2. Z tytułu służby policjant otrzymuje jedno uposażenie i inne świadczenia pieniężne określone w ustawie. 3. Przeciętne uposażenie policjantów stanowi wielokrotność kwoty bazowej, której wysokość ustaloną według odręb-nych zasad określa ustawa budżetowa. 3a. Przez przeciętne uposażenie, o którym mowa w ust. 3, należy rozumieć uposażenie wraz z miesięczną równowar-tością nagrody rocznej. 4. Wielokrotność kwoty bazowej, o której mowa w ust. 3, określa Rada Ministrów w drodze rozporządzenia.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 1 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy