§ 2
Dz.U. 1990 nr 31 poz. 182NOT_IN_FORCE
Treść przepisu
§ 2. 1. Odszkodowanie za szkody wyrządzone w upra-wach i plonach rolnych, wymienionych w ust. 2, obejmuje wynagrodzenie strat ilościowych i jakościowych produktu głównego tych upraw i plonów uszkodzonych lub znisz-czonych przez zwierzynę. 2. Za produkt główny w odniesieniu do: 1) roślin włóknistych i oleistych oraz pszenicy, żyta, pszen-żyta, OWScl, jęczm.ienia, prosa, gryki, kukurydzy, koniczy-ny i traw uprawianych na nasiona, roślin strączkowych, a także ich mieszanek -uważa się zarówno ziarno, jak i słomę, 2) buraków cukrowych i pastewnych oraz innych roślin okopowych uprawianych na paszę, z wyjątkiem ziem-niaków -uważa się zarówno korzenie, jak i liście, 3) ziemniaków -uważa się ich bulwy. 3. Odszkodowanie obejmuje pełną wartość słomy roślin włóknistych. Odszkodowanie za słomę innych roślin niż włókniste oraz za liście buraczane i liście innych roślin okopowych uprawianych na paszę, z wyjątkiem ziemniaków, przy szkodach powstałych po dniu 11 czerwca ustala się w wysokości 15% wartości odpowiednio ziarna, korzeni i bulw, a za liście buraków cukrowych -20% wartości korzeni. 4. Odszkodowanie za szkody na łąkach i pastwiskach przysługuje za obniżenie w danym roku wydajności łąki lub pastwiska wskutek uszkodzenia pokrywy roślinnej (darni) oraz za doprowadzenie uszkodzonej powierzchni do stanu pierwotnego.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 11.07.2026. · PDF źródłowy