§ 1

§ 1. 1. Ustalając ponownie wskaźnik indywidualnego wymiaru świadczenia emerytalno-rentowego -w związku ze zmianą w prawie do emerytury lub renty przewidzianą w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz. U. Nr 40, poz. 267, z 1984 r. Nr 52, poz. 268 i 270, z 1986 r. Nr 1, poz. 1, z 1989 r. Nr 35, poz. 190 i 192 oraz z 1990 r. Nr 10, poz. 58 i 61 oraz Nr 36, poz. 206), zwanej dalej "ustawą", inną niż zmiana przewidziana wart. 74 ustawy -dzieli się kwotę świadczenia obliczoną: 1) od podstawy wymiaru, ustalonej na ostatni dzień poprze-dzający pierwszą waloryzację tego świadczenia, przez tę podstawę wymiaru, jeżeli podstawa wymiaru była ustalona w myśl zasad obowiązujących do dnia 31 grudnia 1989 r., 2) od podstawy wymiaru, ustalonej w ostatniej decyzji o przy-znaniu świadczenia albo o zmianie w prawie do świad­czenia lub w jego wysokości, z uwzględnieniem wszyst-kich podwyżek wynikających z waloryzacji, przez tę pod-stawę wymiaru, jeżeli podstawa wymiaru była ustalona w myśl zasad obowiązujących od dnia 1 stycznia 1990 r. 2. Za kwotę świadczenia uważa się kwotę emerytury lub renty obliczoną w myśl przepisów ustawy od podstawy wymiaru, o której mowa w ust. 1, z uwzględnieniem ewen-tualnych późniejszych zmian w prawie do emerytury i renty powodujących konieczność ponownego ustalenia wysoko-ści świadczenia. 3. W wypadku ponownego ustalenia podstawy ~ymia­ru świadczenia na podstawie art. 79 ustawy, za pierwszą waloryzację świadczenia, o której mowa w ust. 1 pkt 1, uważa się pierwszą waloryzację, która dotyczyła tej podstawy wymiaru.