§ 18
Dz.U. 1990 nr 61 poz. 357NOT_IN_FORCE
Treść przepisu
§ 18.
11)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej
z Zagranicą z dnia 8 grudnia 1994 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dozoru
i kontroli celnej oraz poboru opłat (Dz. U. Nr 132, poz. 682), które weszło w życie
z dniem 1 stycznia 1995 r..
Za przechowywanie towaru celnego, w tym pieniędzy polskich, pobiera się opłatę w wysokości
5% wartości, jednak nie mniej niż 10 zł miesięcznie.
2.
W razie przekazania towaru celnego na przechowanie innej osobie, pobiera się opłatę
w wysokości poniesionych kosztów przechowania.
3.
Za przechowanie wartości dewizowych pobiera się opłatę w wysokości 5% równowartości
za pierwszy miesiąc, a za każdy następny miesiąc w wysokości 2% według kursu ogłoszonego
przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu ich przyjęcia do depozytu; w razie
przekazania wartości dewizowych do banku dewizowego 2)Obecnie: każdy bank, który na podstawie przepisów ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r.
o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. z 1992 r. Nr 72, poz. 360, z 1993 r. Nr 6, poz.
29 oraz z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 80, poz. 369 i Nr 121, poz. 591) jest upoważniony
przez Prezesa NBP do dokonywania czynności obrotu dewizowego. W związku z wejściem
w życie z dniem 31 grudnia 1994 r. ustawy z dnia 2 grudnia 1994 r. - Prawo dewizowe
(Dz. U. Nr 136, poz. 703) pojęcie „bank dewizowy” przestało być pojęciem normatywnym., przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
4.
Za przechowanie towarów, o których mowa w art. 71 ust. 2, pobiera się opłatę w wysokości
określonej w ust. 1.
5.
Miesiąc rozpoczęty liczy się za cały.
Rozdział 4
Opłaty za czynności organów celnych
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy