art. 7

Ustawa z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej.

Dz.U. 1990 nr 78 poz. 461
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis wyznacza podział kompetencji między Ministrem Spraw Wewnętrznych a Ministrem Obrony Narodowej w zakresie ochrony granicy państwowej, określając również organy wykonawcze (Komendanta Głównego SG i Dowódcę Operacyjny RSZ) odpowiedzialne za realizację tych zadań na lądzie, morzu i w przestrzeni powietrznej.

Treść przepisu

Art. 7. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych odpowiada za ochronę granicy państwowej na lądzie i na morzu oraz kontrolę ruchu granicznego, w zakresie określonym w odrębnych przepisach. 2. Minister Obrony Narodowej odpowiada za ochronę granicy państwowej w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej. 3. Zadania ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o których mowa w ust. 1, wykonuje Komendant Główny Straży Granicznej. 4. Zadania Ministra Obrony Narodowej w zakresie ochrony granicy państwowej w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej wykonuje Dowódca Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych przy pomocy Dyżurnego Dowódcy Obrony Powietrznej. 5.1) Dyżurnym Dowódcą Obrony Powietrznej jest oficer Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wyznaczony do pełnie-nia służby w systemie obrony powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej i wykonywania funkcji narodowego przedstawiciela władz państwowych w Systemie Zintegrowanej Obrony Powietrznej i Przeciwrakietowej Organizacji Traktatu Północnoatlan-tyckiego. 1) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu usprawnienia działań Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na wypadek zagrożenia bezpieczeństwa państwa na polskich obszarach morskich oraz za-pewnienia bezpieczeństwa na Morzu Bałtyckim (Dz. U. z 2026 r. poz. 50), która weszła w życie z dniem 31 stycznia 2026 r. Dziennik Ustaw – 3 – Poz. 919 Rozdział 2 Pogranicze

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy