art. 103 ust. 1–3

Ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej.

Dz.U. 1990 nr 78 poz. 462
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa moment powstania prawa do uposażenia funkcjonariusza Straży Granicznej (z dniem mianowania) oraz zasady jego kształtowania, wskazując, że stanowi ono wielokrotność kwoty bazowej ustalonej w ustawie budżetowej i rozporządzeniu Rady Ministrów.

Treść przepisu

Art. 103. 1. Prawo do uposażenia powstaje z dniem mianowania funkcjonariusza na stanowisko służbowe. 2. Z tytułu służby funkcjonariusz otrzymuje jedno uposażenie i inne świadczenia pieniężne określone w ustawie. 3. Przeciętne uposażenie funkcjonariuszy stanowi wielokrotność kwoty bazowej, której wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa. 4. Wielokrotność kwoty bazowej, o której mowa w ust. 3, określa Rada Ministrów w drodze rozporządzenia. 5. Przez przeciętne uposażenie, o którym mowa w ust. 3, rozumie się uposażenie wraz z 1/12 równowartości nagrody rocznej. 34) Przez art. 2 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 17. 35) W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 14 ustawy, o której mowa w odnośniku 17. 36) Przez art. 2 pkt 15 ustawy, o której mowa w odnośniku 17. Dziennik Ustaw – 93 – Poz. 367

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy