art. 147d
Ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej.
Dz.U. 1990 nr 78 poz. 462
Treść przepisu
Art. 147d. 1. O utworzeniu kontyngentu postanawia, w drodze decyzji: 1) minister właściwy do spraw wewnętrznych w przypadkach, o których mowa w art. 147c pkt 1–3a; 2) Komendant Główny Straży Granicznej w przypadkach, o których mowa w art. 147c pkt 4 i 5. 2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, określa się w szczególności: 1) nazwę kontyngentu, jego liczebność oraz czas, przez jaki będzie pozostawać poza granicami państwa; 2) cel skierowania kontyngentu, zakres jego zadań oraz obszar działania; 3) system kierowania i dowodzenia kontyngentem; 4) uzbrojenie i wyposażenie kontyngentu w środki i sprzęt specjalny; 5) trasy i czas przemieszczania się kontyngentu w przypadku tranzytu.
Dziennik Ustaw – 126 – Poz. 367 3. W przypadkach, o których mowa w art. 147c pkt 1–3a, w decyzji określa się ponadto: 1) organ organizacji międzynarodowej, któremu kontyngent zostanie podporządkowany na czas operacji; 2) organy administracji rządowej odpowiedzialne za współpracę z kierowniczymi organami właściwej organizacji między-narodowej w zakresie kierowania działalnością kontyngentu wykonującego zadania poza granicami państwa. 4. W przypadku konieczności przedłużenia lub skrócenia okresu użycia kontyngentu poza granicami państwa, przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy