art. 147z

Ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej.

Dz.U. 1990 nr 78 poz. 462
Znaczenie przepisu (AI)
Określa obowiązki opiekunów psów i koni służbowych Straży Granicznej dotyczące prawidłowego utrzymania zwierząt, w tym żywienia, opieki weterynaryjnej, higieny oraz warunków bytowych, a także wskazuje podmiot odpowiedzialny za szczepienia koni.

Treść przepisu

Art. 147z. 1. Opiekun psa służbowego, opiekun konia służbowego, opiekun psa służbowego wycofanego z użycia i opiekun konia służbowego wycofanego z użycia, zwani dalej „opiekunem”, oraz organizacja, o której mowa w art. 147y ust. 9, zapewniają prawidłowe utrzymanie zwierzęcia obejmujące w szczególności: 1) racjonalne żywienie oraz stały dostęp do czystej i świeżej wody; 2) dbanie o stan zdrowia i kondycję, w tym poddawanie terminowym szczepieniom i zabiegom profilaktycznym oraz zapewnienie możliwości codziennego ruchu; 3) pielęgnację i utrzymanie w czystości; 4) warunki utrzymania dostosowane do potrzeb biologicznych. 2. Opiekun, o którym mowa w art. 147x pkt 3 i 4, zapewnia prawidłowe utrzymanie konia służbowego w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, z wyłączeniem poddawania konia terminowym szczepieniom i zabiegom profilaktycznym oraz zapewniania możliwości codziennego ruchu. 3. Opiekun, o którym mowa w art. 147x pkt 5, zapewnia prawidłowe utrzymanie konia służbowego w zakresie, o któ-rym mowa w ust. 1, z wyłączeniem poddawania konia terminowym szczepieniom i zabiegom profilaktycznym. 4. Za terminową realizację szczepień koni służbowych oraz zabiegów profilaktycznych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, odpowiada kierownik jednostki organizacyjnej Straży Granicznej, na której stanie znajduje się zwierzę.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy