art. 147zd
Ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej.
Dz.U. 1990 nr 78 poz. 462
Znaczenie przepisu (AI)
Określa przesłanki, procedurę oraz uprawnionego organu do wycofania psa lub konia służbowego Straży Granicznej z użycia, w tym przypadki utraty sprawności, choroby, wieku lub zaginięcia zwierzęcia.Treść przepisu
Art. 147zd. 1. Psa służbowego lub konia służbowego wycofuje się z użycia w przypadku: 1) trwałej utraty sprawności użytkowej; 2) wystąpienia stanu chorobowego nierokującego poprawy; 3) wystąpienia narowów u konia; 4) braku postępów w szkoleniu rokujących osiągnięcie odpowiedniego poziomu wyszkolenia zwierzęcia; 5) padnięcia albo konieczności bezzwłocznego jego uśmiercenia na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt; 6) upływu 6 miesięcy od dnia jego utraty albo zaginięcia. 2. Pies służbowy lub koń służbowy będące po raz pierwszy w trakcie szkolenia w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lub 4, podlegają wymianie albo zwrotowi sprzedawcy na zasadach określonych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny. W przypadkach, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie mają zastosowania przepisy art. 147w ust. 4, art. 147y–147zc i art. 147ze–147zg. 3. Psa służbowego lub konia służbowego można wycofać z użycia po ukończeniu: 1) 9. roku życia przez psa; 2) 15. roku życia przez konia. 4. Psa służbowego lub konia służbowego wycofuje z użycia kierownik jednostki organizacyjnej Straży Granicznej, na której stanie znajduje się zwierzę.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy