art. 87b ust. 4

Ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej.

Dz.U. 1990 nr 78 poz. 462
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa zasady przyznawania funkcjonariuszom Straży Granicznej corocznego płatnego urlopu dodatkowego, który przysługuje w zależności od stażu służby, osiągniętego wieku oraz warunków pracy szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia.

Treść przepisu

Art. 87b. 1. Funkcjonariuszowi przysługuje coroczny płatny urlop dodatkowy ze względu na staż służby w wymiarze: 1) 5 dni roboczych – dla funkcjonariusza posiadającego 15-letni staż służby; 2) 9 dni roboczych – dla funkcjonariusza posiadającego 20-letni staż służby; 3) 13 dni roboczych – dla funkcjonariusza posiadającego 25-letni staż służby. 2. Do stażu służby, o którym mowa w ust. 1, zalicza się okresy: 1) służby w Straży Granicznej; 2) służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży Marszałkowskiej, Służbie Ochrony Pań-stwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Celnej, Służbie Celno-Skarbowej i Służbie Więziennej; 3) traktowane jako równorzędne ze służbą, o której mowa w pkt 1 i 2, wymienione w art. 13 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicz-nej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2024 r. poz. 1121, z późn. zm.21)); 4) pracy zaliczonej do wysługi lat w Straży Granicznej na podstawie art. 151 ust. 5. 3. Funkcjonariuszowi przysługuje coroczny płatny urlop dodatkowy ze względu na osiągnięty wiek w wymiarze: 1) 5 dni roboczych – po ukończeniu 40 lat życia; 2) 9 dni roboczych – po ukończeniu 45 lat życia; 3) 13 dni roboczych – po ukończeniu 55 lat życia. 4. Funkcjonariuszowi pełniącemu służbę w warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia przysłu-guje, w zależności od stopnia szkodliwości, coroczny płatny urlop dodatkowy w wymiarze: 1) 5 dni roboczych – przy pierwszym stopniu szkodliwości; 2) 7 dni roboczych – przy drugim stopniu szkodliwości; 3) 9 dni roboczych – przy trzecim stopniu szkodliwości; 4) 13 dni roboczych – przy czwartym stopniu szkodliwości. 5. Urlop, o którym mowa w ust. 4, przyznaje się funkcjonariuszowi z dniem upływu roku nieprzerwanego pełnienia służby w warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia. 6.22) Urlop, o którym mowa w ust. 4, nie przysługuje, jeżeli przerwa w ekspozycji na czynnik szkodliwy dla zdrowia, w szczególności z powodu choroby, urlopu czy zwolnienia od zajęć służbowych, a także wynikająca z potrzeb służbowych trwała nieprzerwanie dłużej niż 90 dni w ciągu roku. 7. Jeżeli od dnia przyznania funkcjonariuszowi poprzedniego urlopu, o którym mowa w ust. 4, pełnił on nieprzerwanie służbę w warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia, kolejny urlop dodatkowy przyznaje się na dzień 1 stycznia następnego roku kalendarzowego. 8. Funkcjonariuszowi pełniącemu służbę na stanowisku, na którym występują warunki szczególnie uciążliwe lub szkod-liwe dla zdrowia uzasadniające przyznanie urlopu, o którym mowa w ust. 4, w różnym wymiarze, przyznaje się jeden urlop w wymiarze korzystniejszym. 21) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1243, 1562 i 1871, z 2025 r. poz. 1366, 1820 i 1823 oraz z 2026 r. poz. 26. 22) W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 17; wszedł w życie z dniem 14 października 2025 r. Dziennik Ustaw – 80 – Poz. 367

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy