art. 99a

Ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej.

Dz.U. 1990 nr 78 poz. 462
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa podstawy prawne oraz procedurę administracyjnego opróżniania lokali mieszkalnych i kwater tymczasowych przydzielonych funkcjonariuszom Straży Granicznej, w tym przypadki utraty prawa do lokalu, terminy opróżnienia oraz ochronę osób szczególnie narażonych (np. emerytów, niepełnosprawnych).

Treść przepisu

Art. 99a.33) 1. Funkcjonariusz jest obowiązany do opróżnienia lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej, jeżeli: 1) został zwolniony ze służby albo przeniesiony do służby w innej miejscowości; 2) bez zgody wynajmującego podnajmuje albo oddaje do bezpłatnego używania przydzielony lokal mieszkalny albo przy-dzieloną kwaterę tymczasową lub ich część; 3) używa lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej w sposób sprzeczny z umową najmu lub niezgodnie z przezna-czeniem, zaniedbuje obowiązki, dopuszczając do powstania szkód w tym lokalu albo tej kwaterze, albo niszczy urzą-dzenia przeznaczone do wspólnego korzystania przez mieszkańców; 4) wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu, czyniąc uciążliwym korzystanie z in-nych lokali; 5) jest w zwłoce z wnoszeniem opłat za używanie lokalu mieszkalnego przez okres co najmniej trzech pełnych okresów płatności mimo pisemnego zawiadomienia go o zamiarze wydania decyzji o opróżnieniu lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu zapłaty zaległych i wymagalnych należno-ści; 6) nie zwolnił, w terminie określonym w odrębnych przepisach, przydzielonego lokalu mieszkalnego albo przydzielonej kwatery tymczasowej; 7) zrzekł się uprawnień do przydzielonego lokalu mieszkalnego albo przydzielonej kwatery tymczasowej; 8) on i jego małżonek posiadają przydzielony inny lokal mieszkalny albo przydzieloną inną kwaterę tymczasową; w takim przypadku osobom tym przysługuje prawo wyboru jednego z zajmowanych lokali; 9) dokonał zamiany lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej; 10) po zwolnieniu ze służby on lub pozostali po nim członkowie rodziny zajmują lokal mieszkalny albo kwaterę tymcza-sową położone w budynku przeznaczonym na cele służbowe, a osobom tym przydzielono lokal w tej samej lub innej miejscowości, o powierzchni odpowiadającej przysługującym normom; 11) on lub członkowie jego rodziny albo inne osoby zajmują lokal mieszkalny albo kwaterę tymczasową bez tytułu praw-nego; 12) został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego, popełnione w związku z wykonywaniem czynności służbowych i w celu osiągnięcia korzy-ści majątkowej lub osobistej, albo za przestępstwo określone w art. 130 lub art. 258 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny lub orzeczono wobec niego prawomocnie środek karny pozbawienia praw publicznych za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. 2. Decyzję administracyjną o opróżnieniu lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej wydaje się w stosunku do wszystkich osób zamieszkałych w tym lokalu albo tej kwaterze. 3. W przypadku wydania decyzji o opróżnieniu lokalu mieszkalnego osoba, której ona dotyczy, opróżnia lokal miesz-kalny w terminie niedłuższym niż 3 miesiące od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna. 4. W przypadku wydania decyzji o opróżnieniu kwatery tymczasowej osoba, której ona dotyczy, opróżnia kwaterę tymczasową w terminie niedłuższym niż 30 dni od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna. 5. W sprawach opróżnienia lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej zajmowanych przez: 1) kobietę w ciąży, 2) małoletniego, 32) Przez art. 2 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 17. 33) W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 12 ustawy, o której mowa w odnośniku 17. Dziennik Ustaw – 92 – Poz. 367 3) osobę niepełnosprawną, o której mowa w art. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecz-nej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 913, 1301, 1665 i 1746 oraz z 2026 r. poz. 26), lub ubezwłasnowolnioną oraz osobę sprawującą nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą, 4) obłożnie chorego, który dysponuje dokumentem urzędowym lub zaświadczeniem lekarskim stwierdzającym stan zdro-wia, w którym chory bez narażenia życia lub zdrowia nie może prowadzić normalnej egzystencji, wydanym niewcześniej niż miesiąc przed dniem wszczęcia postępowania o opróżnienie lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej, 5) emeryta lub rencistę spełniającego kryteria otrzymania świadczenia z pomocy społecznej, 6) osobę posiadającą status bezrobotnego spełniającą kryteria otrzymania świadczenia z pomocy społecznej – wraz z osobami wspólnie zamieszkującymi, nie wydaje się decyzji o opróżnieniu lokalu mieszkalnego albo kwatery tym-czasowej, chyba że mogą zamieszkać w innym lokalu mieszkalnym albo w domu, a w przypadku, w którym jedną z osób, wobec których wydaje się decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego, jest funkcjonariusz, mogą zamieszkać w miejscowo-ści, w której pełni on służbę, albo w miejscowości, o której mowa w art. 97 ust. 1 pkt 1 albo 2, w innym lokalu mieszkalnym albo w domu. 6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, organ właściwy do wydania decyzji o opróżnieniu lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej kieruje do sądu powszechnego pozew o opróżnienie lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej. Przepisy art. 14 ust. 1–5 i 6a, art. 15, art. 17 i art. 18 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszka-niowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego stosuje się odpowiednio. 7. Opróżnienia lokalu mieszkalnego albo tymczasowej kwatery, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w ust. 6, dokonuje się w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132, 620 i 1302).

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy