§ 22

§ 22. 1. Przy stosowaniu uziemienia ochronnego w układzie sieciowym TT: 1) części przewodzące dostępne powinny być pojedynczo lub grupowo połączone z uziomem bezpośrednio lub za pomocą uziemionego przewodu ochronnego PE, 2) uziemienie powinno być tak dobrane, aby w razie zwarcia przewodu skrajnego z częścią przewodzącą dostępną powodowało samoczynne odłączenie w cza-sie określonym w tabeli nr 2, a dla sieci (instalacji) spełniających wymagania określone w § 17 ust. 3 -w czasie nie dłuższym niż 5 s. 2. Wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 2, uważa się za spełnione, jeżeli: RA X la ~ UL gdzie: RA -rezystancja uziemienia części przewodzących dostępnych, w omach, la -wartość prądu zapewniająca samoczynne za-działanie urządzenia ochronnego, w ampe-rach, wyznaczonego zgodnie z § 18, UL -napięcie bezpieczne, w woltach. 3. Jeżeli w urządzeniu lub jego części znajdują się części przewodzące dostępne, dla których warunki oddziaływania otoczenia wymagają stosowania napięć bezpiecznych o róż­nych wartościach, należy przyjąć niższą wartość napięcia bezpiecznego. 4. Jeżeli dla poszczególnych urządzeń nie mogą być spełnione wymagania określone w ust. 2, to należy wykonać połączenie wyrównawcze miejscowe, łączące wszystkie części przewodzące, jednocześnie dostępne urzą­dzeń zainstalowanych na stałe, z węzłami przewodzącymi obcymi, w tym z elementami konstrukcji budowli, lub za-stosować inne środki ochrony przeciwparażeniowej dodat-kowej.