art. 37[1]

Ustawa z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej.

Dz.U. 1991 nr 32 poz. 131

Znaczenie przepisu (AI)

Definicja prawna procesu planowania i zagospodarowania przestrzennego obszarów morskich (wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej), wskazująca na jego cel ekologiczny, gospodarczy i społeczny oraz organy odpowiedzialne za analizę i organizację tego wykorzystania.

Treść przepisu

Art. 37[1]. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne obszarów morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oznacza proces, za pośrednictwem którego właściwe organy, o których mowa w art. 37e ust. 1, analizują i organizują wykorzystanie obszarów morskich, aby osiągnąć cele ekologiczne, gospodarcze i społeczne.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 30.10.2026. · PDF źródłowy