Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego.

UstawaDz.U. 1991 nr 34 poz. 149ELI: DU/1991/149

Powołania w orzecznictwie i interpretacjach: 54 (Sąd Najwyższy: 42 · sądy administracyjne: 8 · interpretacje podatkowe: 4)

Spis przepisów

  • art. 11. Uznaje się za nieważne orzeczenia wydane przez polskie organy ścigania i wymiaru sprawi…
  • art. 21. Nieważność orzeczenia stwierdza sąd okręgowy albo wojskowy sąd okręgowy, jeżeli zgodnie…
  • art. 31. Stwierdzenie nieważności orzeczenia następuje na wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich,…
  • art. 51. Stwierdzając nieważność orzeczenia, sąd może orzec, na wniosek podmiotów, o których mow…
  • art. 71. Sąd pozostawia bez rozpoznania wniosek, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jeżeli oskarżone…
  • art. 81. Osobie, wobec której stwierdzono nieważność orzeczenia albo wydano decyzję o internowan…
  • art. 8a1. Osobie, która w okresie od dnia 1 listopada 1982 r. do dnia 28 lutego 1983 r. pełniła c…
  • art. 8b1. Dziecku matki pozbawionej wolności, wobec której stwierdzono nieważność orzeczenia, któ…
  • art. 101. W przypadku stwierdzenia nieważności orzeczenia, osobie uprawnionej zwraca się mienie,…
  • art. 111. Przepisy art. 8, art. 9 i art. 10 mają odpowiednie zastosowanie również wobec osób, co…

    • Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026.