art. 47

Ustawa z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich.

Dz.U. 1991 nr 41 poz. 179
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje możliwość tymczasowego zawieszenia farmaceuty w wykonywaniu zawodu jako środek zapobiegawczy w postępowaniu dyscyplinarnym, w przypadku orzeczenia poważnych kar dyscyplinarnych. Stosowany, gdy sąd aptekarski orzekł karę nagany z ostrzeżeniem lub nagany, a okres zawieszenia przekracza trzy miesiące, co wymaga automatycznej weryfikacji przez Naczelny Sąd Aptekarski.

Treść przepisu

Art. 47. 1. Farmaceuta, wobec którego sąd aptekarski orzekł w I instancji karę wymienioną w art. 46 ust. 1 pkt 3 i 4, może być przez ten sąd tymczasowo zawieszony w czynnościach zawodowych. Postanowienie o zawieszeniu wydaje sąd aptekarski z urzędu lub na wniosek rzecznika odpowiedzialności zawodowej. 2. Postanowienie sądu aptekarskiego o tymczasowym zawieszeniu jest natychmiast wykonalne. Jeżeli okres tymczaso-wego zawieszenia trwa dłużej niż trzy miesiące, Naczelny Sąd Aptekarski bada z urzędu zasadność zawieszenia.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy