§ 18

§ 18. 1. Wykazany w księgach rachunkowych stan ak-tywów i pasywów ubezpieczyciela należy zweryfikować w drodze inwentaryzacji. Inwentaryzacja polega na: 1) przeprowadzeniu spisu z nątury krajowych i zagranicz-nych środków pieniężnych oraz rzeczowych składników majątku, ich wycenie i ustaleniu wartości spisanych z natury składników majątku, 2) uzyskaniu od kontrahentów pisemnej informacji o stanie środków pieniężnych ubezpieczyciela na rachunkach bankowych, zaciągniętych kredytów bankowych oraz należności i zobowiązań, w tym także o stanie powierzo-nych im własnych składników majątku, 3) sprawdzeniu stanu niedostępnych w czasie przeprowa-dzonej w terminie określonym przepisami rozporządze­nia inwentaryzacji rzeczowych składników majątku lub stanu innych aktywów i pasywów, które nie mogą być potwierdzone przez kontrahentów -przez porównanie danych wynikających z ksiąg rachunkowych z odpowie-dnimi dokumentami. 2. Inwentaryzacją należy objąć również składniki mająt­ku ujęte wyłącznie w ewidencji ilościowej, na kontach pozabilansowych, a także stanowiące własność innych pod-miotów gospodarczych. Inwentaryzację tę należy przepro-wadzić stosując odpowiednio przepisy ust. 1. 3. Ubezpieczyciele, których dotyczą przepisy § 17 ust. 1 pkt 2 i 4, przeprowadzają inwentaryzację wszystkich ak-tywów i pasywów na dzień wymieniony w tych przepisach. 4. Inwentaryzację aktywów i pasywów ubezpieczycieli innych niż określeni w ust. 3 przeprowadza się co najmniej raz w każdym roku obrotowym, stosując następujące zasady: 1) inwentaryzacja środków pieniężnych oraz rzeczowych składników majątku nie objętych bieżącą ewidencją, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 3, ma być dokonana na ostatni dzień każdego roku obrotowego, 2) kierownik może ustalić, że inwentaryzacja będzie doko-nywana: a) środków trwałych i wyposażenia w użytkowaniu -nie rzadziej niż raz na 5 lat. b) materiałów -nie rzadziej niż,raz na 2 lata, jeśli są objęte ewidencją ilościowo-wartościową, 3) różnice stwierdzone między stanem aktywów i pasy-wów wynikającym z ksiąg rachunkowych a ich stanem ustalonym w drodze inwentaryzacji należy ująć i roz-liczyć w księgach rachunkowych roku obrotowego, na który przypadł termin inwęntaryzacji.Nie rozliczone do końca roku obrotowego niedobory stanowią roszczenie ubezpieczyciela. W uzasadnionych przypadkach można kompensować niedobory i nadwyżki rzeczowych skład­ników majątku obrotowego powierzonego określonej osobie, ujawnione podczas tęgo samego spisu z natury i w podobnych składnikach majątku.