§ 23

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 1990 r. w sprawie zasad rachunkowości ubezpieczeniowej i sprawozdawczości finansowej oraz zasad obliczania wyniku finansowego ubezpieczycieli.

Dz.U. 1991 nr 6 poz. 23NOT_IN_FORCE

Treść przepisu

§ 23. 1. Krajowe środki pieniężne i kredyty bankowe oraz pożyczki, z wyłączeniem nabytych papierów wartoś­ciowych, wykazuje się w księg"ach rachunkowych w wartości nominalnej. 2. Nabyte papiery wartościowe będące lokatą środków pieniężnych ubezpieczyciela oraz udziały w obcych pod-miotach gospodarczych w walucie polskiej wykazuje się w księgach rachunkowych według cen nabycia, z zastrzeże­niem § 24 ust. 2. Jeżeli w dniu kończącym rok obrotowy ceny nabycia są wyższe od cen sprzedaży papierów wartościo­wych możliwych do uzyskania (np. według notowań gieł­dowych), wartość papierów wartościowych ustala się wed-ług cen sprzedaży ustalonych na dzień kończący rok ob-rotowy. Różnice z tego tytułu zalicza się do kosztów działal­ności lokacyjnej. Poz. 23 3. Jeżeli zgodnie z umową środki otrzymane jako pełna należność z tytułu przyznanego kredytu lub pożyczki są mniejsze od sumy kredytu, jaka podlegać będzie spłacie, różnice wykazuje się w k.sięgach rachunkowych jako koszty przyszłych okresów i odpisuje w równych ratach w ciągu okresu, na jaki zaciągnięto kredyt lub pożyczkę. 4. Zobowiązania wynikające z własnych papierów war-tościowych i weksli w walucie polskiej, wydanych innym podmiotom gospodarczym lub osobom fizycznym, ustala się w ich wartości nominalnej. Jeżeli wartość nominalna papie-rów wartościowych jest różna od uzyskanych za nie środ­ków, różnicę zalicza się do przychodów z tytułu operacji finansowych lub ich kOSztów. 5. Środki pieniężne, kredyty bankowe i pożyczki w wa-lutach obcych, z wyłączeniem papierów wartościowych, wykazuje się w księgach rachunkowych w wartości nominal-nej, przeliczonej na złote polskie według średniego kursu danej waluty obcej, ustalonego przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego. 6. Jeżeli w dniu kończącym rok obrotowy średni kurs walut obcych różni się od kursu przyjętego przy ustalaniu wartości środków pieniężnych, kredytów bankowych i poży­czek stosownie do przepisu ust. 5, wartość stanu środków pieniężnych, kredytów bankowych i pożyczek ustala się według średniego kursu ustalonego przez Prezesa Narodo-wego Banku Polskiego na dzień kończący rok obrotowy. 7. Nabyte papiery wartościowe będące lokatą środków pieniężnych oraz udżiały w obcych podmiotach gospodar-czych w walutach obcyCh wykazuje się w księgach rachun-kowych według ceny nabycia przeliczonej na złote polskie w sposób ustalony w ust. 5. Wartość papierów wartoś­ciowych i udziałów w walutach obcych w dniu kończącym rok obrotowy nie może być wyższa od wartości, jaka byłaby ustalona według cen ich sprzedaży (np. według notowań giełdowych) po przeliczeniu na złote polskie według obo-wiązującego w tym dniu średniego kursu ustalonego przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego. 8. Zobowiązania wynikające z własnych papierów war-tościowych i weksli w walutach obcych, wydanych innym podmiotom gospodarczym lub osobom fizycznym, ustala się w ich wartości nominalnej przeliczonej na złote polskie po średnim kursie ustalonym przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego. Przepis ust. 6 ma odpowiednie zastosowanie. 9. Dodatnie różnice kursowe powstałe na skutek stoso-wania różnej wysokOści kursów dla obliczenia wpływów i rozchodów określonych środków pieniężnych lub zaciąga­nia i spłaty kredytu bankowego i pożyczek w walutach obcych, jak też w lwiązku z zastosowaniem kursu obowiązu­jącego w dniu kończącym rok obrotowy, zalicza się do przychodów z tytułu operacji finansowych, a ujemne różnice kursowe -do kosztów tych operacji. § 24 .. 1. Lokaty ubezpieczyciel wycenia według zasad określonych w § 23 ust. 1, 2, 5, 6 i 7, z wyjątkiem przypadków określonych w ust. 2. 2. W przypadku umów ubezpieczenia na życie, nawią­zujących w sposób bezpośredni do określonych lokat wed-ług cen sprzedaży rynkowych lub bieżących, lokaty te ujmuje się w aktywach bilansu ubezpieczyciela według cen sprzeda-ży ustalonych na dzień kończący rok obrotowy. Różnice między ceną sprzedaży składników lokat a ceną ich nabycia lub kosztem wytworzenia uwzględnia się odpowiednio w re-zerwach technicznych ubezpieczeń na życie. 3. W załączniku do bilansu ubezpieczyciel wykazuje lokaty zarówno według cen nabycia lub kosztu wytworzenia, jak i według cen sprzedaży. 4. Cena sprzedaży w odniesieniu do nieruchomości oznacza cenę możliwą do uzyskania w ramach prywatnych umów kupna-sprzedaży, według szacunku biegłego, przep-rowadzanego nie rzadliej niż co 5 lat. Dziennik Ustaw Nr 6 -48 -Poz. 23 5. Cenę sprzedaży nieruchomości położonych za grani-cą lub zagranicznych udziałów, akcji i papierów wartoś­ciowych określają notowania giełdowe w kraju, w którym znajduje się nieruchomość lub emitowano papiery wartoś­ciowe, chyba że notowane są na polskich giełdach. 6. W przypadku braku odnośnych notowań giełdowych lub braku możliwości w inny wiarygodny sposób ustalenia ceny możliwej do uzyskania na rynku, za cenę sprzedaży przyjmuje się cenę nabycia lub koszt wytworzenia. 7. Jeżeli określony składnik lokat został sprzedany lub znajduje się w trakcie sprzedaży między dniem, na który sporządza się zamknięcie ksiąg rachunkowych, a dniem jego rzeczywistego sporządzenia, składnik ten wycenia się wed-ług uzyskanej lub przewidywanej ceny sprzedaży. 8. Przez cenę sprzedaży terminowych papierów wartoś­ciowych (np. obligacji) i pożyczek rozumie się kwotę, jaką ubezpieczyciel otrzyma w terminie wykupu lub spłaty poży­czki.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy