§ 33

§ 33. 1. Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe ustala się, z zastrzeżeniem przepisów § 34, raz do roku według stanu na koniec roku obrotowego w wysokości, która powinna zapewnić pełne pokrycie wszelkich bieżących i przyszłych zbbowiązań, jakie mogą wyniknąć z zawartych umów ubezpieczenia. 2. Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe ustala się: 1) metodą indywidualną, 2) z zastosowaniem metody ryczałtowej -zbiorczo dla całego portfela ubezpieczeń lub jego części, 3) przy zastosowaniu metod matematyki i statystyki ubez-pieczeniowej. 3. Rezerwę składek metodą indywidualną ustala się -w odniesieniu do każdej umowy oddzielnie -jako część składki ubezpieczeniowej przypadającej na przyszłe lata obrotowe, proporcjonalnie do umownego okresu ubezpie-czenia, w części przekraczającej ostatni dzień (31 grudnia) roku obrotowego lub w relacji do stopnia ryzyka przewidy-wanego w latach następnych. W przypadku statystycznego potwierdzenia, że wielkość rezerwy składek, obliczona meto-dą indywidualną, jest w określonych rodzajach ryzyk niewy-starczająca na pokrycie zobowiązań, ubezpieczyciel może­witalić uzupełniającą rezerwę składek odpowiednio do prze-biegu ryzyka. Kierownik ustala rodzaje ubezpieczeń, w któ-rych ma zastosowanie metoda ryczałtowa obliczania rezerwy składek. Metoda ryczałtowa może mieć zastosowanie pod warunkiem uzyskania rezultatów przybliżonych jak przy zastosowaniu metody indywidualnej. 4. Rezerwę na ryzyka niewygasłe ustala się oddzielnie -jako uzupełnienie do rezerwy składek -na pokrycie przyszłych szkód i wypadków, jakie mogą powstać z zawar-tych umów ubezpieczenia, które nie wygasają z dniem 31 grudnia roku obrotowego. Rezerwa na ryzyka niewygasłe stanowi różnicę pomiędzy przewidywaną wartością przy-szłych odszkodowań, świadczeń i kosztów wynikających z umów, które nie wygasły z końcem roku, a wielkością rezerwy składek oraz ewentualnych składek, które w dalszym ciągu mogą być przypisane z tytułu tych umów, i dotyczą­cych tego samego okresu ubezpieczenia. 5. Rezerwy na nie wypłacone odszkodowania i świad­czenia za szkody i wypadki powstałe w roku obrotowym lub w latach poprzednich, które: -zostały zgłoszone ubezpieczycielowi. i dla których zo-stały ustalone odszkodowania i świadczenia, bądź gdy posiadane informacje pozwalają. na ocenę wysokości odszkodowań i świadczeń, -zostały zgłoszone ubezpieczycielowi, gdy posiadane informacje nie pozwalają na ocenę wysokości odszko-dowań i świadczeń, -nie zostały jeszcze zgłoszone ubezpieczycielowi mogą być ustalone według metody: 1) indywidualnej, polegającej na ocenie lub szacunku pojedynczych szkód lub wypadków zgłoszonych ubez-pieczycielowi i zarejestrowanych przez niego, 2) uproszczonej. polegającej na przemnożeniu liczby zgło­szonych nie uregulowanych szkód i wypadków przez ustaloną statystycznie średnią wysokość odszkodowa-nia lub świadczenia za rok, półrocze lub ostatni kwartał roku obrotowego, w zależności od rodzaju ryzyka i po-ziomu inflacji; metoda ta może mieć zastosowanie w określonych przez kierownika rodzajach ubezpieczeń, które charakteryzują się masowymi szkodami (wypad-kami) o stosunkowo niewielkim zróżnicowaniu wyso-kości odszkodowań i świadczeń, 3) ryczałtowej. polegającej na ustaleniu przez kierownika wysokości procentowej rezerwy w stosunku do zbioru składek dla poszczególnych rodzajów ubezpieczeń lub ryzyk, 4) aktuarialnej, opartej na prawdopodobieństwie szkód i wypadków, jakie mogą powstać z umów roku obrotowego; rezerwa ta stanowi różnicę pomiędzy oczekiwaną wartością odszkodowań i świadczeń a kwotą odszkodowań i świadczeń wypłaconych za szkody i wypadki powstałe z umów danego roku ob-rotowego. Dziennik Ustaw Nr 6 -50 6. W przypadku gdy z umów ubezpieczeń wypadko-wych i odpowiedzialności cywilnej lub z innych umów nie zaliczanych do ubezpieczeń na życie powstaną świadczenia płatne okresowo w formie renł, skapitalizowaną wartość zapadłych świadczeń rentowych ustala się przy zastosowa-niu metod matematyki ubezpieczeniowej w trybie przewi-dzianym w ust. 8 dla ubezpieczeń życiowych. 7. Ubezpieczyciel może utworzyć specjalną rezerwę techniczną na nie wypłacone bieżące i przyszłe odszkodowa-nia i świadczenia z umów dotyczących okresów ubezpiecze-nia, które rozpoczynają swój bieg w danym roku obrotowym (z tzw. "ex'u roku bieżącego"), jeżeli przewiduje to statut ubezpieczyciela. Utworzenie tej rezerwy specjalnej zastępuje rezerwy, o których mowa w ust. 4 i 5. Rezerwa ta stanowi nadwyżkę zebranych'składek dotyczących danego roku ob-rotowego (z ex'u roku bieżącego) nad dotyczącymi tego samego roku obrotowego wypłaconymi odszkodowaniami i świadczeniami oraz kosztami działalności ubezpieczeniowej. W roku następnym po roku obrotowym rezerwę specjalną utworzoną w roku ubiegłym zwiększają przypisane składki za rok poprzedni (dotyczące ex'u roku poprzedniego) i zmniej-szają wypłacone odszkodowania i świadczenia z umów, które rozpoczęły swój bieg w roku poprzednim, i odpowiadające im koszty działalności. W drugim roku po roku obrotowym rezerwa specjalna, ustalona dwa lata temu (dla ex'u sprzed 2 lat), zastępowana jest rezerwą na nie wypłacone odszkodo-wania i świadczenia z umów sprzed dwóch lat (z ex'u sprzed 2 lat), ustaloną metodą indywidualną. 8. Rezerwy z ubezpieczeń życiowych mogą być ustala-ne zarówno indywidualnie dla każdego ubezpieczonego, jak i sumarycznie dla określonych grup ubezpi'eczonych z za-stosowaniem metod matematyki ubezpieczeniowej. Oblicze-nia rezerw technicznych ubezpieczeń na życie mogą być dokonywane jedynie przez aktuariusza. 9. W ubezpieczeniach zawieranych w walutach obcych rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe ustalane są również w tych walutach w przeliczeniu na walutę polską według kursu średniego ustalonego przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego na dzień sporządzenia sprawozdania finan-sowego i podlegają wyodrębnieniu w załączniku do bilansu (załącznik nr 6).