§ 7

§ 7. 1. Podstawą zapisu w księgach rachunkowych jest dokument (dowód księgowy): 1) stwierdzający fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierający -jeżeli treść dowodu nie została inaczej określona w przepisach wynikających z właściwych ustaw (np. czeki, weksle itp.) -co najmniej: a) określenie wystawcy i wskazanie stron (nazwy i ad-resy) uczestniczących w operacji gospodarczej, któ-rej dowód dotyczy; w dowodach wystawionych przez ubezpieczyciela dla potrzeb wewnętrznych określenie wystawcy oraz nazw i adresów stron może być zastąpione nazwami lub symbolami komórek organizacyjnych ubezpieczyciela, b) datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres doko-nania operacji gospodarczej, której dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania operacji gospodarczej odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarczy podanie jednej daty, c) przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot operacji jest wymierny w jednostkach naturalnych, d) własnoręczne podpisy osób odpowiedzialnych za prawidłowe dokonanie operacji gospodarczej i jej Dziennik Ustaw Nr 6 -44 prawidłowe udokumentowanie, z tym że jeżeli dowód księgowy nie wyraża przejęcia lub przekazania odpowie-dzialności materialnej, podpisy mogą być zastąpione danymi umożliwiającymi identyfikację tych osób, 2) sprawdzony pod względem merytorycznym i formalno--rachunkowym i nal dowód sprawdzenia podpisany przez osoby do tego upoważnione; można nie dokony-wać kontroli rachunkowej dowodów własnych, w któ-=-f..:h treści zawarte są rezultaty obliczeń dokonanych i wypisanych przez przystosowane do tego maszyny; fakt sprawdzenia dowodu powinien być uwidoczniony w jego treści, 3) oznaczony numerem llib w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonany-mi na jego podstawie. 2. Dowód księgowy powinien być sporządzony w języ­ku polskim. Może on być sporządzony w języku obcym, jeżeli dotyczy operacji gospodarczej z kontrahentem zagranicz-nym. Treść dowodu powinna być pełna i zrozumiała; dopusz-czalne jest stosowanie skrótów ogólnie przyję~ych. Jeżeli w dowodzie księgowym podane jest wartościowe określenie operacji gospodarczęj tylko.w walucie obcej. ubezpieczyciel posiadający ten dowód jest obowiązany przeliczyć walutę obcą na złote po obowiązującym w dniu dokonania operacji gospodarczej kursie, ustalonym przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego. 3. Błędy w dowodach księgowych poprawiać można wyłącznie przez skreślenie niewłaściwie napisanego tekstu lub liczby w sposób pozwalający odczytać tekst lub liczbę pierwotną i wpisanie tekstu lub liczby właściwej. Poprawka tekstu lub liczby w dowodzie księgowylT,l powinna być zaopatrzona w podpis lub skrót podpisu osoby upoważ­nionej. Zasady te stosuje się wyłącznie do dowodów księgo­wych, dla których nie istnieje ustalony odrębnymi przepisami zakaz dokonywania jakichkolwiek poprawek, natomiast nie stosuje się ich do dowodów obcych, które mogą być poprawiane jedynie przez wystawienie i przesłanie kon-trahentowi dowodu korygującego. Dowody własne zewnęt­rzne, przesłane uprzednio kontrahentowi, mogą być po-prawione tylko przez wystawienie dowodu korygującego. 4. Podpisy na dowodach księgowych składa się odręcz­nie, z wyjątkiem przypadków wymienionych w ust. 1 pkt 1 lit. d) oraz z wyjątkiem polis, na których podpisy mogą być odtwarzane mechanicznie. 5. Jeżeli okr.eślone operacje gospodarcze są udokume-ntowane dwoma lub więcej dpwodami albo'egzemplarzami tego samego dowodu, kierownik ustali na stałe, który z do-wodów (egzemplarzy dowodu) ma stanowić podstawę zapisów w księgach rachunkowych. 6. W zakresie ubezpieczeń bezpośrednich składki doku-mentowane są kopiami umów ubezpieczenia, polis lub innych dokumentów potwierdzających zawarcie umowy ubezpieczenia, zwanych dalej "dpkumentami ubezpiecze-nia", a określających co najmniej: strony stosunku ubez-pieczeniowego, zakres odpowiedzialności ubezpieczyciela, okres ubezpieczenia, wysokość sumy ubezpieczenia lub gwarancyjnej oraz wysokość należnej składki.