art. 46b

Ustawa z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych.

Dz.U. 1991 nr 8 poz. 27
Znaczenie przepisu (AI)
Określa podmioty uprawnione do wniesienia kasacji od prawomocnych orzeczeń Krajowego Sądu Lekarsko-Weterynaryjnego w postępowaniu o odpowiedzialność zawodową lekarza weterynarii, a także termin i zasadę jednoznaczności wniesienia tego środka zaskarżenia.

Treść przepisu

Art. 46b. 1. Od prawomocnego orzeczenia wydanego przez Krajowy Sąd Lekarsko-Weterynaryjny w drugiej instancji, kończącego postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej: 1) osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone działaniem lub zaniechaniem lekarza weterynarii i która wniosła skargę do rzecznika odpowiedzialności zawodowej, 2) obwinionemu lekarzowi weterynarii, Dziennik Ustaw – 22 – Poz. 125 3) Krajowemu Rzecznikowi Odpowiedzialności Zawodowej, 4) ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa, 5) Prezesowi Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej – przysługuje kasacja do Sądu Najwyższego w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia. 2. Kasację w stosunku do tego samego obwinionego i od tego samego orzeczenia każdy uprawniony może wnieść tylko raz.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy