art. 6 ust. 2
Ustawa z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych.
Dz.U. 1991 nr 8 poz. 27
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje możliwości pozbawienia lekarza weterynarii prawa wykonywania zawodu na stałe lub zawieszenia go w tym prawie ze względu na stwierdzoną niezdolność do pracy z przyczyn zdrowotnych. Dotyczy sytuacji, gdy lekarz weterynarii nie poddaje się badaniom lekarskim, a dalsze wykonywanie zawodu grozi niebezpieczeństwem dla zdrowia ludzi lub zwierząt.Treść przepisu
Art. 6. 1. Lekarz weterynarii wykazujący niezdolność do wykonywania zawodu ze względu na stan zdrowia, stwier-dzoną na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej, może być przez okręgową radę lekarsko-weterynaryjną pozbawiony prawa wykonywania zawodu na stałe bądź zawieszony w prawie wykonywania zawodu na okres trwania niezdolności. 2. W przypadku gdy lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 1, odmawia poddania się badaniu przez komisję lekar-ską i gdy okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna na podstawie wyników postępowania wyjaśniającego uzna, że dalsze wy-konywanie zawodu grozi niebezpieczeństwem dla zdrowia ludzi lub zwierząt, okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna może zawiesić lekarza weterynarii w prawie wykonywania zawodu. 3. Postępowanie w sprawach określonych w ust. 1 jest poufne. 4. Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej7) w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej8) oraz po uzgodnieniu z Krajową Radą Lekarsko-Weterynaryjną określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb postępowania w sprawach o pozbawienie lub zawieszenie prawa wykonywania zawodu oraz orzekania o niezdolności do jego wykonywania.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy