art. 31
Dz.U. 1991 nr 66 poz. 287
Treść przepisu
Art. 31.
1.
Bractwami prawosławnymi w rozumieniu ustawy są organizacje założone za aprobatą władzy
kościelnej, która zatwierdza im kapelana. Działają one w łączności z hierarchią kościelną.
2.
Bractwa prawosławne mogą prowadzić zgodną z nauką Kościoła działalność, a w szczególności
społeczno-kulturalną, oświatowo-wychowawczą, charytatywno-opiekuńczą oraz związaną
ze zwalczaniem patologii społecznych i ich skutków.
3.
Do bractw prawosławnych stosuje się przepisy prawa o stowarzyszeniach, z tym że:
1)
władzy kościelnej przysługuje prawo cofnięcia aprobaty, o której mowa w ust. 1;
2)
wystąpienie do sądu z wnioskiem o rozwiązanie bractwa wymaga uzgodnienia z biskupem
diecezjalnym;
3)
w przypadku likwidacji bractwa prawosławnego, do jego majątku stosuje się odpowiednio
przepisy o majątku zlikwidowanych kościelnych osób prawnych, chyba że statut bractwa
stanowi inaczej.
Rozdział 6
Działalność charytatywno-opiekuńcza Kościoła
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy