art. 10

Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.

Dz.U. 1991 nr 9 poz. 31

Treść przepisu

Art. 10. 1. Rada gminy określa, w drodze uchwały, wysokość stawek podatku od środków transportowych, z tym że roczna stawka podatku od jednego środka transportowego nie może przekroczyć: 1) od samochodu ciężarowego, o którym mowa w art. 8 pkt 1, w zależności od dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu: a) powyżej 3,5 tony do 5,5 tony włącznie – 676,20 zł 7), b) powyżej 5,5 tony do 9 ton włącznie – 1028,00 zł 7), c) powyżej 9 ton – 1233,60 zł 7); 2) od samochodu ciężarowego, o którym mowa w art. 8 pkt 2 – 2354,12 zł 7) – z tym że w zależności od liczby osi, dopusz-czalnej masy całkowitej pojazdu i rodzaju zawieszenia stawki podatku nie mogą być niższe od kwot określonych w za-łączniku nr 1 do ustawy; 3) od ciągnika siodłowego lub balastowego, o których mowa w art. 8 pkt 3 – 1439,20 zł 7); 4) od ciągnika siodłowego lub balastowego, o których mowa w art. 8 pkt 4, w zależności od dopuszczalnej masy całko-witej zespołu pojazdów: a) do 36 ton włącznie – 1819,56 zł 7), b) powyżej 36 ton – 2354,12 zł 7) – z tym że w zależności od liczby osi, dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu i rodzaju zawieszenia stawki podatku nie mogą być niższe od kwot określonych w załączniku nr 2 do ustawy; 5) od przyczepy lub naczepy, o których mowa w art. 8 pkt 5 – 1233,60 zł 7); 6) od przyczepy lub naczepy, o których mowa w art. 8 pkt 6, w zależności od dopuszczalnej masy całkowitej zespołu pojazdów: a) do 36 ton włącznie – 1439,20 zł 7), b) powyżej 36 ton – 1819,56 zł 7) – z tym że w zależności od liczby osi, dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu i rodzaju zawieszenia stawki podatku nie mogą być niższe od kwot określonych w załączniku nr 3 do ustawy; Dziennik Ustaw – 16 – Poz. 707 7) od autobusu, w zależności od liczby miejsc do siedzenia poza miejscem kierowcy: a) mniejszej niż 22 miejsca – 1918,50 zł 7), b) równej lub większej niż 22 miejsca – 2425,51 zł 7). 2. Przy określaniu stawek, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3, 5 i 7, rada gminy może różnicować wysokość stawek dla poszczególnych rodzajów przedmiotów opodatkowania, uwzględniając w szczególności wpływ środka transportowego na środowisko naturalne, rok produkcji albo liczbę miejsc do siedzenia. 3. Jeżeli górna granica stawki podatku, o której mowa w ust. 1 pkt 2, 4 lub 6, jest niższa od odpowiedniej stawki minimalnej, określonej w załącznikach nr 1–3 do ustawy, górnej granicy stawki nie uwzględnia się. W tym przypadku rada gminy przyjmuje stawkę podatku od środków transportowych dla poszczególnych rodzajów pojazdów w wysokości odpo-wiedniej stawki, określonej w załącznikach nr 1–3 do ustawy.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy