art. 31
Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska
Dz.U. 1991 nr 77 poz. 335
Treść przepisu
Art. 31.
1.
Organy Inspekcji Ochrony Środowiska dokonują kontroli co najmniej raz na 3 lata w
zakładach o zwiększonym ryzyku, a co najmniej raz w roku w zakładach o dużym ryzyku.
1a.
Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może odstąpić od przeprowadzenia kontroli,
o której mowa w ust. 1, jeżeli z uzgodnionego pomiędzy komendantem wojewódzkim Państwowej
Straży Pożarnej a wojewódzkim inspektorem ochrony środowiska wykazu, o którym mowa
w art. 269a ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, wynika, że kontrola ta została zaplanowana przez właściwy organ Państwowej Straży
Pożarnej.
2.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi rejestr poważnych awarii.
3.
Organy administracji właściwe do zwalczania poważnych awarii obowiązane są do informowania
Głównego Inspektora Ochrony Środowiska o poważnych awariach, które miały miejsce w
kraju, oraz o ich ewentualnych skutkach transgranicznych.
4.
Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, kryteria charakteryzujące
poważne awarie, objęte obowiązkiem zgłoszenia, o którym mowa w ust. 3, oraz terminy
tego zgłoszenia i zakres zawartych w nim informacji, kierując się rodzajem i wielkością
zakładu lub środka transportu, rodzajem, kategorią i ilością substancji niebezpiecznej,
która przedostała się do środowiska, rodzajem i zakresem szkody w środowisku oraz
tym, aby nadsyłane informacje umożliwiały analizę przyczyn poważnych awarii oraz poszukiwanie
najlepszych środków zapobiegawczych, jak również skutecznych metod likwidacji skutków
poważnych awarii, a także najlepszych sposobów prowadzenia akcji ratowniczej.
Rozdział 5a
Przepisy karne i przepisy o karach pieniężnych
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy