art. 101
Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej.
Dz.U. 1991 nr 88 poz. 400
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa prawo byłych strażaków do jednorazowego lub okresowego świadczenia pieniężnego (tzw. odprawy lub zasiłku chorobowego) po zwolnieniu ze służby, w zależności od przyczyny zakończenia pracy i stanu zdrowia. Dotyczy osób, które nabyły prawo do emerytury lub zostały zwolnione z przyczyn określonych w art. 43.Treść przepisu
Art. 101. 1. Strażakowi mianowanemu na stałe, zwolnionemu ze służby na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 1 albo który nabył prawo do zaopatrzenia emerytalnego z tytułu osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej i został zwolniony ze służby na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 5 albo ust. 3 pkt 4, wypłaca się co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu ze służby świad-czenie pieniężne w wysokości odpowiadającej uposażeniu zasadniczemu wraz z dodatkami o charakterze stałym, pobiera-nymi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. 2. Strażakowi uprawnionemu do świadczenia określonego w ust. 1, który nabył prawo do zaopatrzenia emerytalnego, przysługuje prawo wyboru jednego z tych świadczeń. 3. Strażakowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 43 ust. 3 pkt 4 i 5, który z powodu nadal trwającej choroby nie może podjąć zatrudnienia, wypłaca się co miesiąc świadczenie pieniężne określone w ust. 1 przez okres choroby, nie dłużej jednak niż przez okres 3 miesięcy, chyba że wcześniej komisja lekarska wydała orzeczenie o inwalidztwie, stanowiące pod-stawę do ustalenia prawa do renty inwalidzkiej.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy