art. 114c

Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej.

Dz.U. 1991 nr 88 poz. 400
Znaczenie przepisu (AI)
Określa bezwzględne podstawy wydalenia strażaka w służbie kandydackiej ze służby, w tym w przypadku prawomocnego skazania na karę pozbawienia wolności lub wydalenia jako kary dyscyplinarnej, oraz wskazuje uprawnienie Komendanta Głównego PSP do zezwolenia na pozostanie w służbie w przypadku kary z warunkowym zawieszeniem.

Treść przepisu

Art. 114c. 1. Strażaka w służbie kandydackiej wydala się ze służby w razie: 1) skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności lub karę pozbawienia praw publicznych; 2) wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby. 2. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej może zezwolić na pozostanie w służbie kandydackiej strażaka skazanego na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy