art. 124i ust. 1a

Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej.

Dz.U. 1991 nr 88 poz. 400
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa mechanizm „wygasania” kary dyscyplinarnej w aktach osobowych strażaka po upływie określonych okresów bez ponownego ukarania (1, 3 lub 5 lat) oraz reguluje procedurę usunięcia odpisu orzeczenia z akt osobowych na wniosek ukaranego.

Treść przepisu

Art. 124i. 1. Odpis prawomocnego orzeczenia skazującego na karę dyscyplinarną dołącza się do akt osobowych ukaranego. 1a. Ukaranie uważa się za niebyłe, jeżeli od wykonania albo przedawnienia wykonania kary: 1) upłynął rok w przypadku kary, o której mowa w art. 117 ust. 1 pkt 1, 2) upłynęły 3 lata w przypadku kar, o których mowa w art. 117 ust. 1 pkt 2–4, 3) upłynęło 5 lat w przypadku kary, o której mowa w art. 117 ust. 1 pkt 5, jeśli w tym okresie nie wydano przeciwko ukaranemu innego orzeczenia skazującego. 2. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, na wniosek ukaranego, zarządza usunięcie odpisu orzeczenia o ukaraniu z akt osobowych w przypadkach, o których mowa w ust. 1a. Dziennik Ustaw – 73 – Poz. 1312

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy