art. 124v
Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej.
Dz.U. 1991 nr 88 poz. 400
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa przesłanki, procedurę oraz uprawnionego organu do wycofania psa służbowego z użycia w jednostkach Państwowej Straży Pożarnej, w tym przypadki utraty sprawności, braku postępów w szkoleniu czy osiągnięcia określonego wieku.Treść przepisu
Art. 124v. 1. Psa służbowego wycofuje się z użycia w przypadku: 1) trwałej utraty sprawności użytkowej; 2) wystąpienia stanu chorobowego nierokującego poprawy; 3) padnięcia albo konieczności jego bezzwłocznego uśmiercenia na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt; 4) braku postępów w szkoleniu rokujących osiągnięcie odpowiedniego poziomu wyszkolenia zwierzęcia; 5) upływu 6 miesięcy od dnia jego utraty albo zaginięcia. 2. Pies służbowy będący po raz pierwszy w trakcie szkolenia w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lub 4, podlega wymianie albo zwrotowi sprzedawcy na zasadach określonych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny. W przypadkach, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie mają zastosowania przepisy określone w art. 124o ust. 5, art. 124q–124u i art. 124w–124y. 3. Psa służbowego można wycofać z użycia po ukończeniu 9. roku życia. 4. Psa służbowego wycofuje z użycia kierownik jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, na której stanie znajduje się zwierzę. 5. Psy, o których mowa w art. 124o ust. 2 pkt 2 i 3, wycofuje się z użycia wraz z zakończeniem kontraktu albo umowy cywilnoprawnej.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy