art. 49c

Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej.

Dz.U. 1991 nr 88 poz. 400

Treść przepisu

Art. 49c. 1. O utworzeniu i likwidacji grupy ratowniczej decyduje: 1) minister właściwy do spraw wewnętrznych – w przypadkach, o których mowa w art. 49b ust. 1 pkt 1; 2) Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej – w przypadkach, o których mowa w art. 49b ust. 1 pkt 2. 2. W decyzjach, o których mowa w ust. 1, określa się w szczególności: 1) nazwę i liczebność grupy ratowniczej oraz czas pozostawania grupy poza granicą państwa; 2) cel skierowania grupy ratowniczej, zakres jej zadań oraz obszar działania; 3) system kierowania i dowodzenia grupą ratowniczą oraz właściwy organ: państwa przyjmującego grupę ratowniczą lub organizacji międzynarodowej, któremu zostanie ona podporządkowana na czas realizacji zadań; 4) podmioty wyznaczone do współpracy z właściwymi organami państwa przyjmującego grupę ratowniczą lub organizacji międzynarodowej koordynującej niesienie pomocy; 5) wyposażenie grupy ratowniczej w psy ratownicze oraz środki i sprzęt specjalny, a także w dodatkowe umundurowanie i wyposażenie specjalne członków grupy ratowniczej, wodę i dodatkową żywność; 6) trasy i czas przemieszczania się grupy ratowniczej w przypadku tranzytu. 3. W przypadku konieczności przedłużenia lub skrócenia czasu pozostawania grupy ratowniczej poza granicą państwa, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio. 4. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku innych uregulowań zawartych w wiążących Rzeczpospolitą Polską umo-wach międzynarodowych i porozumieniach zawartych w ich wykonaniu.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy