art. 49f

Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej.

Dz.U. 1991 nr 88 poz. 400

Treść przepisu

Art. 49f. 1. W czasie działania poza granicą państwa grupa ratownicza podlega Komendantowi Głównemu Państwo-wej Straży Pożarnej, w zakresie niezastrzeżonym do kompetencji organów reprezentujących organizację międzynarodową lub państwo organizujące przedsięwzięcie zagraniczne. 2. Kierowanie podmiotów krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego poza granicę państwa w przypadkach, o których mowa w art. 12 ust. 5 pkt 5 i art. 13 ust. 6 pkt 5, odbywa się na podstawie wiążących Rzeczpospolitą Polską umów i poro-zumień międzynarodowych. 3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb delegowania strażaków do pełnienia służby poza granicą państwa oraz sposób i organizację działania grupy ratowniczej, z uwzględnieniem w szczególności: 1) oceny predyspozycji do służby poza granicą państwa, 2) przypadków odwoływania strażaków przed wyznaczonym terminem oraz przedłużania czasu delegowania, 3) podległości służbowej członków grupy ratowniczej, 4) składu i wewnętrznej struktury grupy ratowniczej, 5) przewozu członków i wyposażenia grupy ratowniczej – kierując się potrzebą zapewnienia skutecznej realizacji zadań grup ratowniczych poza granicą państwa.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy