art. 51

Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej.

Dz.U. 1991 nr 88 poz. 400
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa, kto ma uprawnienia do nadawania stopni służbowych w Państwowej Straży Pożarnej, w zależności od ich rangi — od strażaka po generalskie, wskazując właściwe organy nadawcze (komendanci, minister, prezydent).

Treść przepisu

Art. 51. 1. Stopień strażaka i starszego strażaka nadają przełożeni uprawnieni do mianowania na stanowiska służbowe. 2. Stopień strażaka nadaje się z dniem mianowania na pierwsze stanowisko służbowe w Państwowej Straży Pożarnej. 2a. Absolwentowi szkoły Państwowej Straży Pożarnej, który uzyskał kwalifikacje do wykonywania zawodu strażak, komendant szkoły Państwowej Straży Pożarnej może nadać stopień starszego strażaka. Dziennik Ustaw – 36 – Poz. 1312 3. Stopnie podoficerskie w Państwowej Straży Pożarnej nadają: 1) w Komendzie Głównej – Komendant Główny; 2) w Akademii Pożarniczej i pozostałych szkołach – Rektor-Komendant i komendant szkoły; 3) w instytucie badawczym – dyrektor jednostki; 3a) w Centralnym Muzeum Pożarnictwa – dyrektor muzeum; 4) w pozostałych jednostkach organizacyjnych i Wojskowej Ochronie Przeciwpożarowej – komendanci wojewódzcy. 3a. (uchylony) 4. Pierwszy stopień aspirancki i stopnie oficerskie nadaje minister właściwy do spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, a pozostałe stopnie aspirantów nadaje Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej. 5. Stopień nadbrygadiera i generała brygadiera nadaje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek ministra właści-wego do spraw wewnętrznych.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy