art. 37g
Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach.
Dz.U. 1991 nr 101 poz. 444
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje prawo nadleśniczego do żądania od sądu ustalenia ceny rynkowej gruntu leśnego, gdy cena w umowie sprzedaży lub innej czynności prawnej rażąco odbiega od rzeczywistej wartości majątkowej. Jest to mechanizm ochronny mający na celu zapobieganie zaniżaniu cen przy zbywaniu mienia Skarbu Państwa lub osób prawnych publicznych.Treść przepisu
Art. 37g. 1. Jeżeli nadleśniczy uzna, że cena określona w umowie sprzedaży lub odpowiednio w umowie, o której mowa w art. 37a ust. 2 pkt 1, lub jednostronnej czynności prawnej, o której mowa w art. 37a ust. 2 pkt 2, rażąco odbiega od wartości rynkowej gruntu, w szczególności przekracza jej wartość określoną przez rzeczoznawcę majątkowego, o której mowa w art. 37e ust. 2, może w terminie 14 dni od dnia złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 37d, wystąpić do sądu o ustalenie ceny tego gruntu. 2. Sąd ustala cenę w oparciu o wartość nieruchomości określoną zgodnie z przepisami o gospodarce nieruchomościami.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy