art. 30

Ustawa z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego.

Dz.U. 1991 nr 17 poz. 75
Znaczenie przepisu (AI)
Określa właściwość Prezydenta RP do nadawania odznaczeń upamiętniających udział w walkach o niepodległość oraz wskazuje podmioty uprawnione do składania wniosków w tej sprawie (Minister Obrony Narodowej, Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych oraz Minister Spraw Zagranicznych).

Treść przepisu

Art. 30. 1. Wnioski o nadanie odznaczeń upamiętniających udział w walkach o niepodległość i suwerenność Rzeczypospolitej Polskiej przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej, z własnej inicjatywy lub na wniosek stowarzyszeń kombatanckich: 1) Minister Obrony Narodowej - w stosunku do osób, o których mowa w art. 1, 2) Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych - w stosunku do osób, o których mowa w art. 2 i 4 - na zasadach określonych w obowiązujących przepisach. 2. Przepis ust. 1 nie narusza uprawnień ministra właściwego do spraw zagranicznych do przedstawiania wniosków o nadanie tych odznaczeń. 3. Przepisy dotyczące postępowania w sprawach nadawania odznaczeń, niepozostające w sprzeczności z ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy