art. 100

Ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie.

Dz.U. 1991 nr 22 poz. 91
Znaczenie przepisu (AI)
Notariusz poświadcza fakt bycia osobą żywą (życiowe) lub przebywania w określonym miejscu, co jest kluczowe dla dowodzenia tożsamości i stanu prawnego osoby w sprawach międzynarodowych lub administracyjnych. Czynność ta wymaga stawiennictwa osoby lub osobistego ustalenia faktu przez notariusza.

Treść przepisu

Art. 100. Pozostawanie przy życiu lub w określonym miejscu danej osoby poświadcza notariusz w razie stawiennictwa tej osoby w kancelarii notariusza albo w razie przekonania się o tym fakcie przez notariusza poza kancelarią. Notariusz w poświadczeniu ustala tożsamość tej osoby oraz określa dzień, godzinę i minutę stwierdzenia pozostawania osoby przy życiu lub w określonym miejscu.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy