art. 21

Ustawa z dnia 19 lutego 1993 r. o znakach Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Dz.U. 1993 nr 34 poz. 154
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis definiuje wygląd, barwy oraz proporcje znaku dowódcy okrętu, który symbolizuje tradycje marynarki wojennej i oznacza, że okręt jest dowodzony przez oficera oraz znajduje się w kampanii.

Treść przepisu

Art. 21. 1. Znak dowódcy okrętu symbolizuje tradycje marynarki wojennej oraz oznacza, że okręt jest dowodzony przez oficera marynarki wojennej i znajduje się w kampanii. 2. Znakiem dowódcy okrętu jest wstęga o barwach Rzeczypospolitej Polskiej, zakończona dwoma trójkątnymi języ-kami na wolnym liku. Przy przednim liku jest umieszczony krzyż kawalerski. Jego ramiona położone na białym pasie są koloru czerwonego, a ramiona położone na pasie czerwonym – białego. Stosunek szerokości wstęgi do jej długości wynosi 1:25. Stosunek wcięcia do długości wstęgi 1:3. Stosunek wysokości krzyża do szerokości wstęgi wynosi 4:5. 3. Wzór znaku dowódcy okrętu zawiera załącznik nr 9. Rozdział 5 Znaki lotnictwa wojskowego

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy