art. 18a
Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji.
Dz.U. 1993 nr 7 poz. 34
Treść przepisu
Art. 18a.
147)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
1..
Nadawcy programów telewizyjnych są obowiązani do zapewniania dostępności audycji dla
osób z niepełnosprawnościami wzroku oraz osób z niepełnosprawnościami słuchu, przez
wprowadzanie udogodnień dla osób z niepełnosprawnościami, tak aby co najmniej 50%
kwartalnego czasu nadawania programu, z wyłączeniem reklam i telesprzedaży, posiadało
takie udogodnienia. Nadawcy są obowiązani do informowania Krajowej Rady oraz odbiorców
o terminie, czasie emisji i czasie trwania audycji zawierającej udogodnienia dla osób
z niepełnosprawnościami oraz rodzaju tych udogodnień.
1a48)Dodany przez art. 1 pkt 18 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Nadawcy programów telewizyjnych są obowiązani do zapewnienia, aby informacje o charakterze
nadzwyczajnym, w tym publiczne komunikaty i ogłoszenia w sytuacji klęski żywiołowej,
były rozpowszechniane wraz z udogodnieniami dla osób z niepełnosprawnościami, chyba
że ich rozpowszechnienie wraz z tymi udogodnieniami było niemożliwe.
1b48)Dodany przez art. 1 pkt 18 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1..
Nadawcy programów telewizyjnych są obowiązani do corocznego składania do Krajowej
Rady w terminie do dnia 31 marca danego roku kalendarzowego sprawozdania z wykonania
obowiązków, o których mowa w ust. 1, za poprzedni rok kalendarzowy.
249)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku
1..
Krajowa Rada określi, w drodze rozporządzenia:
1)
rodzaje udogodnień dla osób z niepełnosprawnościami oraz udział poszczególnych rodzajów
tych udogodnień w łącznym czasie nadawania, w zależności od pory emisji, charakteru
i rodzaju programu, uwzględniając przy tym potrzeby osób z niepełnosprawnościami wzroku
oraz osób z niepełnosprawnościami słuchu i możliwości nadawców w tym zakresie, jak
również rozwój technik przekazu i udogodnień dla osób z niepełnosprawnościami;
2)
rodzaj programów, w których nadawcy nie są obowiązani do wprowadzania udogodnień dla
osób z niepełnosprawnościami, uwzględniając liczbę mieszkańców w zasięgu programu;
3)
niższy niż określony w ust. 1 udział w programie telewizyjnym audycji zawierających
udogodnienia dla osób z niepełnosprawnościami, uwzględniając liczbę mieszkańców w
zasięgu programu, udział programu w widowni, rodzaje stosowanych udogodnień dla osób
z niepełnosprawnościami, sposób rozpowszechniania i specjalizację programu, uwzględniając
potrzeby odbiorców i możliwości nadawców;
4)
sposób informowania Krajowej Rady oraz odbiorców o terminie, czasie emisji i czasie
trwania audycji zawierających udogodnienia dla osób z niepełnosprawnościami oraz rodzaju
tych udogodnień, uwzględniając potrzeby odbiorców, w tym osób z niepełnosprawnościami
wzroku oraz osób z niepełnosprawnościami słuchu, oraz możliwości nadawców.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy