art. 39b

Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji.

Dz.U. 1993 nr 7 poz. 34
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis definiuje podmioty uprawnione do ubiegania się o status nadawcy społecznego (stowarzyszenia, fundacje, osoby prawne kościołów), przyznaje im zwolnienie z opłat koncesyjnych oraz określa skutki utraty tego statusu w przypadku naruszenia wymogów, w tym obowiązek zwrotu opłat z odsetkami.

Treść przepisu

Art. 39b. 1. O uznanie za nadawcę społecznego może do Krajowej Rady wystąpić: 1) stowarzyszenie w ramach realizacji celów statutowych; 2) fundacja w ramach realizacji celów statutowych; 3) kościelna lub wyznaniowa osoba prawna kościoła lub związku wyznaniowego o uregulowanej w ustawie sytuacji prawnej. 2. Nadawca społeczny jest zwolniony z opłat za udzielenie lub zmianę koncesji. 3. W przypadku naruszenia przez nadawcę społecznego wymogów określonych w art. 4 pkt 10, organ koncesyjny wydaje decyzję o uchyleniu decyzji o uznaniu za nadawcę społecznego, w której stwierdza obowiązek uiszczenia opłat, o których mowa w ust. 2, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia udzielenia lub zmiany koncesji.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy