art. 3
Ustawa z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.
Dz.U. 1994 nr 43 poz. 163
Treść przepisu
Art. 3.
1.
Fundusz tworzą pracodawcy zatrudniający według stanu na dzień 1 stycznia danego roku
co najmniej 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty.
1a.
(uchylony)
1b.
(uchylony)
1c.
Pracodawcy zatrudniający według stanu na dzień 1 stycznia danego roku, co najmniej
20 i mniej niż 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, tworzą Fundusz na wniosek
zakładowej organizacji związkowej.
2.
Pracodawcy prowadzący działalność w formie jednostek budżetowych i samorządowych zakładów
budżetowych tworzą Fundusz, bez względu na liczbę zatrudnianych pracowników.
3.
Pracodawcy zatrudniający według stanu na dzień 1 stycznia danego roku mniej niż 50
pracowników w przeliczeniu na pełne etaty mogą tworzyć Fundusz do wysokości i na zasadach
określonych w art. 5 lub mogą wypłacać świadczenie urlopowe, o którym mowa w ust.
4-6.
3a.
Pracodawcy, o których mowa w ust. 3, nieobjęci układem zbiorowym pracy oraz niezobowiązani
do wydania regulaminu wynagradzania, informacje w sprawie nietworzenia Funduszu i
niewypłacania świadczenia urlopowego przekazują pracownikom w pierwszym miesiącu danego
roku kalendarzowego, w sposób przyjęty u danego pracodawcy.
3b.
U pracodawców, o których mowa w ust. 3, zatrudniających co najmniej 50 pracowników,
objętych układem zbiorowym pracy, postanowienia w sprawie nietworzenia Funduszu i
niewypłacania świadczenia urlopowego zawiera się w układzie zbiorowym pracy. Jeżeli
u takich pracodawców pracownicy nie są objęci układem zbiorowym pracy, postanowienia
w sprawie nietworzenia Funduszu i niewypłacania świadczenia urlopowego zawiera się
w regulaminie wynagradzania; art. 4 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
4.
Wysokość świadczenia urlopowego, o którym mowa w ust. 3, nie może przekroczyć wysokości
odpisu podstawowego, określonego w art. 5 ust. 2, 2a i 3 - odpowiedniego do rodzaju
zatrudnienia pracownika, z tym że wysokość świadczenia dla zatrudnionych, o których
mowa w art. 5 ust. 2 i 3, ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy pracownika.
5.
Świadczenie urlopowe, o którym mowa w ust. 4, wypłaca pracodawca raz w roku każdemu
pracownikowi korzystającemu w danym roku kalendarzowym z urlopu wypoczynkowego w wymiarze
co najmniej 14 kolejnych dni kalendarzowych.
5a.
Wypłata świadczenia urlopowego następuje nie później niż w ostatnim dniu poprzedzającym
rozpoczęcie urlopu wypoczynkowego, o którym mowa w ust. 5.
6.
Świadczenie urlopowe, o którym mowa w ust. 4, nie podlega składce na ubezpieczenie
społeczne pracowników.
7.
(uchylony)
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 7 powołań w bazie.
- 0111-KDIB1-2.4010.615.2025.1.AW 2026-01-21Interpretacja indywidualna
- 0111-KDIB1-1.4010.484.2025.2.SG 2025-12-05Interpretacja indywidualna
- 0111-KDIB1-2.4010.264.2025.2.AW 2025-07-30Interpretacja indywidualna
- 0111-KDIB1-3.4010.331.2025.1.DW 2025-07-01Interpretacja indywidualna
- 0112-KDIL2-2.4011.191.2024.1.IM 2024-05-15Interpretacja indywidualna
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy